Rabat na Rabat. Ryanair urządził się w starym terminalu

Rabat jest kolejnym marokańskim kierunkiem dostępnym z małopolskiego lotniska. Stolica kraju dołączyła do Agadiru i Marrakeszu, które od dłuższego czasu znajdują się w siatce połączeń krakowskiego portu lotniczego Balice. Nowe połączenie obsługuje Ryanair, oferując dwa rejsy tygodniowo. Dla pasażerów podróżujących do Maroka oznacza to kolejną możliwość dotarcia do kraju, a dla samej stolicy – zwiększenie dostępności komunikacyjnej. Mniej znany kierunek marokański sprzedawany jest w bardzo atrakcyjnych cenach.

Rabat nie jest jednak nowością w siatce irlandzkiego przewoźnika. Pierwsze połączenia Ryanaira z tego miasta uruchomiono już w 2013 roku. Były to trasy do Brukseli-Charleroi, Marsylii oraz Paryża-Beauvais. Przez lata obecność przewoźnika w Rabacie nie miała jednak charakteru bazowego. Zmieniło się to dopiero w kwietniu 2026 roku, kiedy uruchomiona została tam baza operacyjna. Stacjonują w niej dwa boeingi 737-800. Decyzja o otwarciu bazy oznaczała istotne zwiększenie skali działalności przewoźnika. Wraz z jej uruchomieniem Rabat stał się piątą marokańską bazą Ryanaira. Rozbudowa działalności wymagała jednak dostosowania infrastruktury lotniskowej do specyficznych oczekiwań irlandzkich linii lotniczych.

Dwa terminale, dwa różne doświadczenia pasażerskie

Przylatując do Rabatu, pasażerowie Ryanaira korzystają z głównego terminala lotniska Rabat-Salé, oznaczonego jako Terminal 1. Samolot nie jest jednak połączony z budynkiem rękawem. Po wyjściu z maszyny podróżni wsiadają do autobusu, który przewozi ich pod terminal, gdzie odbywa się kontrola imigracyjna.



Terminal 1 jest głównym budynkiem obsługującym ruch pasażerski na lotnisku. Korzystają z niego wszystkie linie lotnicze latające do Rabatu, w tym również niskokosztowy easyJet. To zresztą przewoźnik, którego Michael O’Leary nie zawsze zalicza do tego samego segmentu rynku co własne linie. Argumentem w tej dyskusji jest między innymi obecność easyJet na drogich lotniskach, takich jak Paryż-Charles de Gaulle, Genewa czy Londyn-Gatwick, podczas gdy Ryanair od lat buduje natomiast swoją strategię wokół ograniczania kosztów operacyjnych, w tym poprzez korzystanie z tańszych portów i infrastruktury.

W Rabacie widać to szczególnie dobrze. Wraz z rozwojem działalności Ryanair otrzymał do dyspozycji osobną infrastrukturę do obsługi odlotów. Nie jest to jednak nowoczesny, specjalnie wybudowany terminal, czy postawiony szybko namiot. Przewoźnik korzysta z budynku dawnego terminala pasażerskiego, który przestał pełnić swoją pierwotną funkcję w 2012 roku, gdy do użytku oddano obecny Terminal 1.



Stary obiekt został zaadaptowany na potrzeby obsługi pasażerów Ryanaira. Niskokosztowa modernizacja pozwoliła przywrócić go do użytkowania bez konieczności budowania zupełnie nowej infrastruktury. Co istotne, w przeciwieństwie do wielu obiektów kojarzonych z działalnością irlandzkiego przewoźnika, nie jest to typowy blaszany terminal. Budynek jest murowany, choć jego modernizacja nie miała rozmachu charakterystycznego dla dużych inwestycji lotniskowych.



Do dawnego terminala nie prowadzi bezpośrednie przejście z głównego budynku. Jeżeli pasażer wysiądzie na standardowym przystanku autobusowym przy Terminalu 1, czeka go około 500 metrów spaceru. Lotniskowe autobusy zatrzymują się jednak również na nieoficjalnym przystanku położonym bliżej terminala Ryanaira, dzięki czemu podróżni nie muszą pokonywać całego dystansu pieszo.

Mały hol, kilka pomieszczeń i podstawowa obsługa

Wnętrze dawnego terminala dobrze pokazuje, jak daleko można posunąć się w dostosowywaniu istniejącej infrastruktury do potrzeb przewoźnika niskokosztowego. Po wejściu pasażer trafia do niewielkiego, okrągłego holu, w którym znajduje się mały sklepik. Dalej zlokalizowana jest równie niewielka strefa odprawy biletowo-bagażowej. Do dyspozycji podróżnych pozostają także stanowiska samodzielnej odprawy.





Strefa airside również nie imponuje rozmiarami. Składa się z trzech pomieszczeń. W pierwszym, bezpośrednio za kontrolą bezpieczeństwa i kontrolą dokumentów, znajduje się sklepik z napojami i przekąskami, punkt gastronomiczny oraz sklepik z pamiątkami. Pozostała część infrastruktury ma charakter przede wszystkim użytkowy. Całość sprawia wrażenie obiektu przygotowanego przede wszystkim do realizowania podstawowej funkcji: sprawnego przeprowadzenia pasażera przez odprawę, kontrolę bezpieczeństwa i wejście na pokład samolotu. Komfort i rozbudowana oferta usługowa schodzą na dalszy plan, tak jak czystość.



Nie jest to zresztą rozwiązanie przypadkowe. Ryanair od lat konsekwentnie dąży do ograniczania kosztów korzystania z infrastruktury lotniskowej. W wielu portach przewoźnik wybiera mniej reprezentacyjne terminale, oddalone stanowiska postojowe lub obiekty o ograniczonym standardzie. W Rabacie zamiast budowy nowego terminala zdecydowano się wykorzystać istniejący budynek, który po stosunkowo niedrogiej modernizacji może obsługiwać ruch pasażerski.



Nowy terminal ma zmienić oblicze lotniska

Port lotniczy Rabat-Salé stoi jednak przed znacznie większą zmianą infrastrukturalną. Na lotnisku powstał już nowy terminal, którego uruchomienie planowane jest na kolejne miesiące. Nowy budynek ma powierzchnię około 69 metrów kwadratowych i został zaprojektowany jako wielopoziomowy obiekt, uwzględniający zarówno obsługę pasażerów odlatujących, jak i przylatujących. Znajdą się w nim między innymi rozbudowana strefa odprawy, nowoczesne systemy kontroli bezpieczeństwa, infrastruktura do obsługi bagażu, hale przylotów i odlotów oraz przestrzenie handlowo-gastronomiczne. Projekt obejmował również rozbudowę infrastruktury towarzyszącej. Przewidziano dodatkowe stanowiska postojowe dla samolotów, drogi kołowania i połączenia z płytą lotniska, a także wielopoziomowy parking samochodowy.

Nowa infrastruktura ma radykalnie zwiększyć przepustowość portu. W zależności od przywoływanych materiałów projektowych i komunikatów dotyczących inwestycji pojawia się wartość około pięciu milionów pasażerów rocznie. Dotychczasowa infrastruktura była przygotowana na obsługę około trzech milionów podróżnych rocznie, a wzrost ruchu sprawił, że jej rozbudowa stała się koniecznością. Rozwój lotniska ma również szerszy kontekst. Maroko przygotowuje się do dalszego wzrostu ruchu turystycznego, a także współorganizacji mistrzostw świata w piłce nożnej w 2030 roku. Rozbudowa portów lotniczych, w tym lotniska obsługującego stolicę kraju, jest jednym z elementów strategii zwiększania dostępności komunikacyjnej królestwa.



Ryanair pozostanie przy swoim?

Pojawia się jednak pytanie, co stanie się z dawnym terminalem po uruchomieniu nowego obiektu. Jego adaptacja na potrzeby Ryanaira może sugerować, że przewoźnik będzie chciał zachować dostęp do oddzielnej, niewielkiej infrastruktury, nawet gdy port zyska nowoczesną i znacznie większą halę pasażerską. Taki scenariusz byłby zgodny z filozofią biznesową irlandzkich linii. Ryanair nie potrzebuje rozbudowanych terminali, przestronnych galerii handlowych ani infrastruktury zapewniającej pasażerom ponadstandardowy komfort, bo dla Irlandczyków najważniejsze pozostają koszty obsługi, sprawna rotacja samolotów i możliwość utrzymywania niskich opłat lotniskowych, a najlepiej otrzymanie dopłat i zniżek opłat.

W Rabacie udało się znaleźć rozwiązanie, które odpowiada tym założeniom. Zamiast kosztownej inwestycji w nowy obiekt dla przewoźnika wykorzystano budynek, który od kilkunastu lat nie pełnił funkcji pasażerskich. Niewielkim nakładem środków przywrócono go do użytkowania, tworząc osobną przestrzeń do obsługi operacji Ryanaira. Czy po otwarciu nowego terminala przewoźnik rzeczywiście pozostanie w starym budynku? To pokaże przyszłość. Na razie Rabat jest interesującym przykładem tego, jak rozwój tanich linii lotniczych potrafi wpływać na organizację infrastruktury lotniskowej.

Nowoczesny terminal może powstać obok, ale jeśli stary budynek pozwala ograniczyć koszty, dla Ryanaira wcale nie musi to oznaczać konieczności przeprowadzki. W końcu w modelu biznesowym irlandzkich linii nawet kilkaset metrów spaceru i skromna poczekalnia mogą okazać się akceptowalną ceną za niższe koszty operacyjne. A te, jak zwykle w przypadku Ryanaira, ostatecznie stanowią jeden z fundamentów całego modelu działalności.