Braki pilotów i problemy z flotą. SWISS odwoła 326 lotów latem

Zgodnie z zapowiedzianymi szwajcarskiego przewoźnika, skala cięć odpowiada około 0,4 proc. całego programu lotów na lato, co oznacza wyraźną poprawę względem 2025 roku, kiedy odwołano około 1 400 połączeń, a odsetek anulacji sięgnął 1,5 proc. siatki. Tegoroczne redukcje obejmą zarówno siatkę europejską, jak i połączenia o dalekim zasięgu. Ograniczona zostanie m.in. liczba rejsów do Chicago oraz Szanghaju. W przypadku Szanghaju spadnie częstotliwość operacji – z codziennych lotów do trzech rejsów tygodniowo, natomiast Chicago – od końca marca do połowy czerwca – będzie obsługiwane 12 rotacjami w tygodniu zamiast 14.

Główną przyczyną decyzji „córki” Lufthansy pozostaje niedobór pilotów. Swiss International Air Lines borykają się z brakami zarówno wśród kapitanów, jak i pierwszych oficerów dla samolotów z rodzin Airbus A320/A321 oraz szerokokadłubowych A330 i A340. Dodatkowo część załóg jest wyłączona z operacji z powodu szkoleń i przekwalifikowania na nowe airbusy A350, co dodatkowo ogranicza dostępność personelu. Istotnym problemem są również ograniczenia flotowe. Obecnie aż 11 samolotów szwajcarskiego przewoźnika pozostaje uziemionych z powodu problemów z silnikami, co znacząco utrudnia planowanie operacji i zmusza linie lotnicze do redukcji rozkładu.

Szkolenie nowych pilotów oraz proces ich przekwalifikowania trwają wiele miesięcy, a szybkie uzupełnienie braków kadrowych nie jest możliwe m.in. ze względu na ograniczenia systemowe i umowy pracownicze. W efekcie cięcia połączeń określane są jako „ostateczność” w celu utrzymania sezonowej stabilności operacyjnej. Ciekawostką jest jednoczesna nadpodaż personelu pokładowego – w niektórych okresach SWISS dysponuje nawet nadwyżką kilkuset członków załóg kabinowych, co pokazuje nierównowagę strukturalną w zatrudnieniu. Linie uruchomiły więc program dobrowolnych odejść, oferując stewardom do 15 tys. franków szwajcarskich brutto. Kwota odpowiada 3-4 miesięcznym wynagrodzeniom.

Sytuacja Szwajcarów odzwierciedla wyzwania całej branży lotniczej na Starym Kontynencie. Rosnący popyt na podróże zderza się z ograniczeniami kadrowymi i technicznymi, a dodatkowym czynnikiem jest transformacja flot – w tym wdrażanie nowych typów samolotów – która tymczasowo zmniejsza dostępność załóg i maszyn. Podobne korekty rozkładów mogą pojawiać się również u innych przewoźników w szczycie sezonu letniego 2026, zwłaszcza jeśli problemy z dostępnością personelu i silników będą się utrzymywać. Negatywnie na programy lotów będą oddziaływać także wysokie ceny lotniczej kerozyny na światowych rynkach.